İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Fisyon

Nükler fisyon, uranyum ve plütonyum gibi ağır çekirdekleri olan atomların birbirine hemen hemen eşit iki parçaya ayrılmasıdır. Bu süreçte yüksek miktarda enerji ve iki ya da üç nötron ortaya çıkar.

Atomun çekirdeğinde protonlar ve nötronlar bulunur. Fisyon durumunda çekirdek radyoaktif bozunmaya ya da nötrino olarak bilinen atom altı parçacıkların bombardımanına uğradığı için parçalanır. Ortaya çıkan parçacığın kütlesi ilk parçacıktan daha azdır; çünkü bu kayıp kütle nükleer enerjiye dönüşmüştür.

Fisyon tepkimeleri enerji elde etmek için kontrollü olarak nükleer enerji santrallerinde gerçekleştirilirler. Kontrolsüzleri ise nükleer silahlarda kullanılır.

Ağır elementlerin merkezlerinin daha küçük bir çekirdeğe bölünürken rastgele yüklü parçacıklar saçtığı radyoaktif fisyon sadece ağır elementlerde gerçekleşir ve sık gözlemlenmez. Fisyon, atomların daha küçük parçalara ayrılmasıyken; füzyon, iki çekirdeğin birleşmesidir.

Fisyonla ortaya çıkan nötronlar parçalanabilir diğer çekirdeklerle etkileşime geçer ve yeni fisyonlarla yeni nötronlar ortaya çıkarır. Bu tekrar eden döngüye zincirleme tepkime de denir. Saniyeden daha az bir sürede, fisyona uğrayan çekirdeklerin sayısı aynı kütleye sahip dinamit veya karbon bloğunun patlamasından milyon kat daha fazla enerji ortaya çıkarır. Nükleer tepkime sürati dolayısıyla, kimyasal tepkimeden çok daha hızlı enerji ortaya çıkarır.

Serbest kalan nötronlar sonraki fisyonları oluşturmak için kullanılabilirse, saniyede oluşan fisyon sayısı sürekli olur ve tepkime kontrollüdür. Nükleer fisyon enerjisinin kontrollü kaynağı olan nükleer enerji santallerinin çalışma prensibi de budur.

Kaynak 1
Kaynak 2