İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Çin’in Chang’e 4 Gezgini Ay’ın Karanlık Yüzünde

Çin’in uzay ajansı, 3 Ocak’taki inişinin ardından Ay’ın karanlık yüzünde bulunan Chang’e 4 gezgininin ilk görüntüsünü paylaştı.

Yutu 2 ismindeki uzay sondası uzay aracından ayrılarak, inişinden 12 saat sonra Ay‘ın yüzeyinde izlerini bırakmaya başladı. Chang’e 4‘ün misyonu Ay’ın karanlık yüzünde toprak incelemeleri ve sıcaklık testleri yaparak, Ay’ı oluşturan devasa çarpışmaya ve Ay’da bulunan suyun kaynağına dair ipuçları bulmak. Chang’e, ismini Çin’in ay tanrıçasından alıyor.

Bir sonda için küçük, ama Çin halkı için büyük bir adım.

Chang’e 4 Baş Tasarımcısı Wu Weiren

Çin devlet haber ajansı Xinhua’nın aktardığına göre Ay’da ilk çiçeği oluşturmak için, sonda yanında fare kulağı teresi de taşıyor. Ufak yaşam alanındaki diğer şeylerse pamuk, kolza, patates, meyve sineği ve maya. Uzay aracının yanındaki bu küçük sera, bitkilerin -özellikle fare kulağı teresi ve patatesin- Ay’da ne kadar iyi yetiştiğini görmek için kullanılacak.

Uzay aracının Ay’ın daha önce hiç keşfedilmemiş bölgesi olan güney kutbundaki Aitken havzasına yaptığı zor ve başarılı iniş, Çin’in gelecek uzay araştırmaları açısından da önemli bir adım.

Ay’ın kendi etrafındaki dönüş hızı, Dünya’nın etrafındaki dönüşüyle aynı süre. Ancak Ay’ın karanlık yüzü aslında gerçekten de karanlık değil. Ay’ın hep aynı yüzü Dünya’ya dönük. Bununla birlikte, Ay’ın karanlık yüzü olarak bilinen kısım da Güneş’ten ışık alıyor. Dolayısıyla Ay’ın Dünya’ya bakmayan yüzü, Dünya’dan görülemediği için karanlık yüz lakabını almış.

1959 yılında karanlık yüz ilk kez Sovyetler Birliği’nin Luna 3 aracı sayesinde görüntülendi ve anlaşıldı ki Ay’ın iki yüzü arasında çarpıcı farklılıklar var: Karanlık yüzde daha çok krater izi var ve burası Dünya’dan görülen yüz şeklindeki bölgeyi oluşturan katılaşmış lavlardan neredeyse yoksun. Ayrıca Dünya’ya dönük yüzündekinden daha da eski maddeleri barındırıyor.

Luna 3 Karanlık Yüz
Sovyetler Birliği’nin Luna 3 aracının Ay görüntülemesi. (1959)

Misyon ayrıca, derin uzaydan gelen radyo dalgalarını izlemek için benzersiz bir cazibe merkezi olarak görülen Ay’ın karanlık yüzündeki ilk gökbilim gözlemlerini gerçekleştirecek. Dünya‘daki radyo teleskoplarını çalıştıran gökbilimciler sürekli olarak insan faaliyetlerinden kaynaklanan elektromanyetik parazitlerle mücadele etmek zorundalar: Kısa dalga yayın, deniz iletişimi, telefon ve televizyon sinyalleri… Ay’ın karanlık yüzü ise tüm bunlardan uzakta ve Büyük Patlama‘dan kalan daha silik sinyallerin izinin sürülebileceği bir yer.

Kaynak 1